آیا می دانید چرا سنگ های شعله کاری شده در برابر لغزش-مقاوم هستند؟
در محیطهایی مانند مسیرهای باغ، میدانهای بیرونی و پیادهروهای بیرونی، اغلب با سنگی با سطح ناهموار و بافت طبیعی مواجه میشویم. این روکش کلاسیک "شعله-درمان شده" (یا "شعله گرفته") است که در صنعت سنگ یافت می شود. بسیاری از مردم تعجب میکنند که چگونه یک سنگ صاف و صاف میتواند دستخوش چنین دگرگونی چشمگیری شود-نه تنها ظاهر خود را تغییر نمیدهد، بلکه مقاومت لغزش آن را به میزان قابل توجهی افزایش میدهد- تا جایی که راه رفتن روی آن در هنگام باران یا برف بیخطر است. این راز در اصول منحصر به فرد پردازش فیزیکی سنگ طبیعی نهفته است.
با پاشیدن یکنواخت سطح گرانیت با یک شعله با دمای بالا،-رویکاری شعلهای ایجاد میشود. گرانیت از دانه های معدنی مختلفی مانند کوارتز، فلدسپات و میکا- که هر کدام دارای ضریب انبساط حرارتی متفاوتی هستند، تشکیل شده است. هنگامی که در معرض شعله دمای بالا قرار میگیرند، دانههای معدنی روی سطح بهطور ناهموار گرم میشوند و باعث شکستگی میکروسکوپی و ریزش جزئی-لایهای-لایه میشوند. مهمتر از همه، دال خود دچار تغییر رنگ، تخریب ساختاری یا ترک نمیشود، و این امر تضمین میکند که پایداری کلی آن دست نخورده باقی بماند.
پس از عملیات شعله، سطح صاف اولیه، بافتی طبیعی نامنظم و ناهموار با تسکین دلپذیر و متنوع ایجاد می کند. بر خلاف الگوهای یکنواخت ایجاد شده توسط سنگ زنی مکانیکی، زبری سطح شعله{1}}شعله شده توسط خلوص ذاتی و ساختار معدنی سنگ تعیین می شود. این یک اثر طبیعی است که نمیتوان آن را بهطور مصنوعی کنترل کرد و بافت هر تکه سنگ شعلهشده-را منحصربهفرد میسازد.
این سطح طبیعی و بافت، کلید مقاومت در برابر لغزش سنگ است. سطح ناهموار به طور قابل توجهی ضریب اصطکاک را افزایش می دهد و چسبندگی بین کف کفش عابر پیاده و دال سنگی را افزایش می دهد. حتی در شرایط بارانی با آب ایستاده یا آب و هوای زمستانی شامل برف و یخ، شیارها و برآمدگیهای میکروسکوپی سنگ تخلیه سریع آب را تسهیل میکنند و لایههای نازکی از یخ را میشکنند. این از تشکیل یک لایه آب لغزنده جلوگیری می کند و به طور موثر علت اصلی لغزش را از بین می برد و مقاومت لغزش قابل اعتماد و بادوام را تضمین می کند.
بسیاری از مردم همچنین میپرسند: هنگام مقایسه روکشهای مقاوم در برابر لغزش-بهسبک عتیقه-شعله-روکشهای با چکش-چه بهتر است؟ در واقع، هر کدام مزایای خاص خود را دارند. پرداخت های "بوش{6}"چکشی شده" از طریق اسکنه کاری دستی یا مکانیکی- ایجاد می شوند که منجر به یک سطح بافتی یکنواخت و منظم با مقاومت در برابر لغزش می شود. در مقابل، روکشهای "شعلهدار" دارای یک سطح سه بعدی و ناهموار هستند که از پوسته شدن حرارتی طبیعی تشکیل شده است. این بافت عمیقتر و تخلخل بیشتری ایجاد میکند و کشش بهتری را ارائه میکند{10}}بهویژه در محیطهای بیرونی که مستعد تجمع آب ایستاده یا برف هستند، جایی که روکشهای شعلهدار بهتر از پوششهای بوش{11}}کوبیده شده هستند.
به طور خلاصه، مقاومت در برابر لغزش سنگ شعله ور نه از شعله ای که ترکیب مواد را تغییر می دهد، بلکه از یک فرآیند فیزیکی{0}}در دمای بالا که یک سطح سه بعدی- طبیعی ناهموار ایجاد می کند، ناشی می شود. این تکنیک کاملاً طبیعی ضد لغزش، زیباییشناسی، مقاومت در برابر آب و هوا و کاربردی بودن را متعادل میکند، و گرانیت شعلهدار را به انتخاب ارجح برای سنگهای مقاوم در برابر لغزش-در پروژههای فضای باز تبدیل میکند.